حرف دل

جمشیدی؛ مرغ سحر ماه رمضان:

رهبرمعظم انقلاب در یکی از سخنرانی‌هایشان برای کارکنان صداوسیما به نکته بسیارظریف تفاوت عامه و عموم مردم اشاره کردند. عامه مردم کسانی هستند که از سواد کمتری برخوردارند و برنامه‌های عامه‌پسند بسیاری هم اجرا می‌شود. اما عموم مردم شامل گروه بزرگی از علما، دانشگاهیان، خانم‌های خانه‌دار و حتی یک پیرمرد و پیرزن روستایی است.

بنابراین من کار فوق‌العاده‌ای انجام نمی‌دهم. باید این‌گونه حرف زده شود. اگر تا‌کنون چنین چیزی نبوده، باید پرسید چرا کم‌کاری کرده‌اند؟ چرا صحبت‌های مجریان هیچ آهنگی ندارد و چرا از سجع و وزن در آن خبری نیست؟ در پژوهشی که درباره سخن گفتن مجریان انجام شده به این نتیجه رسیدند که اکثریت قریب به اتفاق مجریان تلویزیونی متاسفانه نمی‌توانند بیشتر از ۲۲۰‌کلمه حرف بزنند، در صورتی که ادبیات غنی و سرشاری داریم که این ادبیات باید وارد تلویزیون شود.

یادم هست در یکی از دیدارهایی که با مقام معظم رهبری داشتیم، ایشان فرمودند اگر همکارانتان با شما چالش کردند که چرا اینقدر ادبی حرف می‌زنید، بگویید که تلویزیون در این ۱۰، ۱۵سال اخیر میزان فهم مردم را پایین تصور کرده. چطور بود که ۱۵۰‌سال پیش مردم در قهوه‌خانه‌ها و جاهای دیگر به زبان شاهنامه فردوسی و سعدی با هم حرف می‌زدند؟ آن روزها که خبری از رسانه‌ها نبود، مردم این‌طوری با هم صحبت می‌کردند. نقل سعدی می‌گفتند، نقل شاهنامه می‌گفتند.

نقل از “بولتن نیوز“