حرف دل

به گزارش موج، رواج باورهاي خرافي در ميان قشر دانشگاهي به معضلي تبديل شده که به نظر مي رسد براي ريشه کني آن، مشارکت همه جانبه مردم و مسئولان لازم است. در اين گزارش ضمن انعکاس ديدگاه يکي از فال گيران به بررسي ابعاد اين آسيب در جامعه مي پردازيم:

فال گيري در رديف مشاغل پر درآمد
با نگاهي اجمالي به گفته هاي اين فال گير و همکارانش درمي يابيم که پيش آمدهايي که آن ها براي آينده پيش بيني مي کنند براي هر فردي قابل رخ دادن است. چيزي که البته او آن را از اساس رد مي کند: اگر اين رخدادها قابل پيش بيني توسط همه انسان ها بودف خودشان اين کار را انجام مي دادند.

او که متوسط درآمد اش را 8 ميليون تومان در ماه اعلام مي کند درباره نرخ قيمت هايش را بين 5 تا 50 هزار تومان عنوان مي کند: هزينه فال به نوع آن و البته مهارت متخصص(!) آن بستگي دارد. به طور کلي اين هزينه از 5 تا 50 هزار تومان است و اگر مراجعه کننده تمايل داشته باشد مي تواند به مناسبت هاي مختلف به من و منشي ام عيدي بدهد. گاهي پس از رخ دادن وقايعي که من پيش بيني مي کنم، فرد مراجعه و به من دست خوش نيز مي دهد.

هر چند او حاضر به تغيير ديدگاه اش درباره احتمال عدم وقوع پيش بيني هايي که او مي کند نيست، اما ترجيح مي دهد براي بي پايه بودن گفته هايش توجيهي بياورد که البته براي افراد ضعيف و تلقين پذير قابل قبول است: ممکن است فردي کارهايي انجام دهد که وقوع رخ دادها را به تعويق بيندازد. اما اين که بگوييم اين پيش آمدها به طور کلي رخ نمي دهند کاملا نادرست است.

آمار بالاي دانشجويان براي فال گيري
با اين که در آموزه هاي ديني و اصول علمي جايي براي باورهاي خرافي و مانور دهي رمالان و فال گيران ( البته اگر امثال او خود را رمال بنامند) وجود ندارد اما کساني هستند که از سويي دغدغه هزينه ثبت نامشان را دارند و از سويي ديگر با مراجعه به اين افراد سود جو درصدد پيش بيني آينده شان هستند. اين فال گير با بيان اين که اکثر مراجعه کنندگان اش دانشجويان هستند ادامه مي دهد: دانشجويان دختر بيشترين آمار مراجعه کنندگان را در بر مي گيرند. البته پسر ها هم از همکلاسي هايشان بخواهند تا به نيابت از آن ها فال بگيرند. اصل و اساس کار بر نيت (!) فرد است.

«لَهُ مُعَقِّباتٌ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ يَحْفَظُونَهُ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ لا يُغَيِّرُ ما بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ وَ إِذا أَرادَ اللَّهُ بِقَوْمٍ سُوْءاً فَلا مَرَدَّ لَهُ وَ ما لَهُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ والٍ»
خداوند هرگز اوضاع قومي را تغيير نمي دهد، تا اينکه خود آنان آنچه را که دارند تغيير دهند. هر چه هست از قامت نا ساز بي اندام ماست. تا ما نا جور نشويم، آنچه از بالا بر سر ما نازل مي شود، نا جور نمي شود؛ بلکه کاري مي کنيم که باران رحمت بر ما نقمت و عذاب مي شود.

تهيه و تنظيم: ژيلا آهنگرزاده