حرف دل

ایران کشوری پهناور با امکانات و منابع طبیعی و انسانی بسیار مستعدی است . کشوری که در مناطق شرقی خود طولانی ترین مرزها را با افغانستان دارد . کشوری که در دهه های اخیر از مشکلات داخلی بسیاری رنج می برد . مشکلاتی که از جنگها و ناآرامیهای داخلی گرفته تا تهاجم ارتش سرخ به این کشور و اخیرا هم کشیده شدن پای آمریکا و همپیمانانش به افغانستان را شامل می شود . چنین وضعیتی باعث شده که افغانستان همیشه با معضلات و مشکلات غیر قابل پیش بینی دست به گریبان باشد . معضلاتی که در سایه ی ناامنی و نبود قانون قهریه ی مقتدر، بعضا به مرزهای ایران هم کشیده شده است . کیست که نداند ایران از رهگذر مواد مخدر و قاچاق آن چه کشیده است . قاچاق این مواد باعث شده که که ایران توان بالایی را برای مهار آن به کار گیرد تا ترانزیت آن بیش از این که هست کشورهای فرامنطقه ای را آلوده نسازد . در کنار مشکل مواد مخدر مساله ی ناامنی هم از دیگر مشکلاتی است که این قسمت از مرزهای ایران و ساکنان آن را به خود مشغول داشته و منطقه ی امنی شده برای ماوا گرفتن دشمنان صلح و امنیت ایران اسلامی . این در حالی است که جمهوری اسلامی ایران به عنوان کشوری مقتدر ، امنیت و پیشرفت همسایگان خود از جمله افغانستان را که وجوه مشترک تاریخی و فرهنگی زیادی باآنها دارد ، امنیت و پیشرفت خود می داند . از همین روست که ایران در طول تاریخ معاصر افغانستان تلاش داشته در کنار ملت این کشور باشد و از هر راهی برای تخفیف آلام آنها بهره جوید . پس از تهاجم 2001 آمریکا و همپیمانانش به افغانستان باز هم ایران خود را کنار نکشید و تلاش کرد با تمام ظرفیتهای خود از حقوق این کشور در نشستهای مختلف دفاع کند و تمام توان خود را صرف یافتن استراتژیها و راه حلهایی نماید که نفع همگانی افغانها در آن است . ایران با توجه به پتانسیلهای داخلی خود تلاش کرده جزء کشورهایی باشد که مشارکتی فعال در روند بازسازی این کشور داشته باشد و تعهدات خود در این زمینه را دقیقتر و صریحتر از سایر کشورها به سرانجام برساند .
علیرغم حسن نیت جمهوری اسلامی ایران در قبال این همسایه ی شرقی خود ، ما شاهد هستیم که بعضا خارجیهای مستقر در این کشور تلاش می کنند اتهاماتی از جنس مداخله در امور افغانستان را به ایران نسبت دهند. اتهاماتی که در جای خود به آن پاسخ داده شده است . شاید بتوان ماجرای اتهام زدن کشورهای فرامنطقه ای را تحمل کرد و یا قابل توجیه دانست چرا که خصومت و رقابت دیرینه ی آنها با ایران بر هیچ کس پوشیده نیست و همین رویکرد منفی آنها در قبال ایران اسلامی باعث شده که هر از گاهی دست به شیطنت زده تا هم ناکامی های خود در افغانستان را توجیه کنند و هم افکارعمومی را از توجه به عملکردشان باز دارند . اما از مقامات محلی افغان و مسئولین این کشور انتظار نمی رود که متاثر از جوسازیهای دشمنان صلح و امنیت دو کشور همان راهی را بروند که خلاف منافع دو کشور است . ادعای شماری از مقامات ولایت نیمروز افغانستان مبنی بر تلاش ایران برای جلوگیری از ساخته شدن سد کمال خان در شهرستان چهار برجک این ولایت در همین راستا قابل ارزیابی است . شبکه ی تلویزیونی طلوع جمعه شب در گزارشی به نقل از مسئولان محلی نیمروز مدعی شد که جمهوری اسلامی ایران تلاش دارد با ایجاد ناامنی همچنان به استفاده ی غیر قانونی از آبهای این کشور ادامه دهد . این شبکه ی تلویزیونی اضافه کرد که با ساخت سد کمال خان حق آبه ی ایران 26 متر مکعب در ثانیه است که اکنون بیشتر برداشت می کند . آنها برای اثبات ادعاهای خود استناد کرده اند به موضوع چاه نیمه های متعددی که در ایران است و گفته اند که با ساخت این سد ایران در تامین آب این چاهها دچار مشکل می شود و سرمایه گزاریهایی که در این زمینه انجام داده بی بازده می ماند .
گزارشگر شبکه ی تلویزیونی طلوع با مروری بر تاریخچه ی این سد تاریخ اجرای آن را سال 1356 هجری شمسی یعنی دوران ریاست جمهوری داوود خان اعلام کرد که یک سال بعد با کودتایی از حاکمیت ساقط شد و موفق به ساخت این سد نشد . این شبکه در ادامه از قول چند نفر از اهالی محل ، ارزش مادی امکانات سد را صدها میلیون دلار برآورد کرده که به سفارش یک کشور بیگانه (ایران) توسط شخصی به نام "معلم کریم" به تاراج رفت و در حال حاضر ساختمانهایی از طرف دولت در اطراف این سد اعمار شده است . گزارشگر طلوع همچنین مدعی شد که مردم منطقه ، ایران را عامل ناامنی منطقه می دانند و در گزارشی که چند نفر از اهالی چهاربرجک اظهار نظر کرده بودند از قول آنها آورده که ایران برای حفظ منافع خود و جلوگیری از ساخت سد کمال خان به ناامنیها در منطقه دامن می زند . عبدالنصیر عیار و غلام حیدر از مسئولان پلیس مرزی نیمروز نیز در اظهاراتی گفتند که ساخت این سد ایران راملزم می سازد که به اندازه ی حقابه ای که دارد آب برداشت نماید . حتی این دو صاحب منصب پلیس مرزی افغانستان پا را از این هم فراتر گذاشته و ادعا کردند که ایران گروههایی را تحت حمایت خود دارد و آنها را تجهیز می کند تا با ایجاد ناامنی مانع از ساخت سد کمال خان شوند . شبکه ی تلویزیونی طلوع هم که این ادعاهای همسو را در یک برنامه کنار هم قرار داده بود تا به حساب خود تز مداخله ی ایران در ایجاد ناامنی و در نهایت جلوگیری از ساخت سد کمال خان را به اثبات برساند ، در ادامه ی گزارش خود آورده است که تا کنون چندین بار گروههای مسلح به سد حمله کردند که پس از تحمل تلفات مجبور به عقب نشینی شده اند . این شبکه همچنین مدعی شد که اگر این سد ساخته و دست بیگانگان از این منطقه کوتاه شود زمینه ی اشتغال هزاران نفر مهیا می شود و دیگر منطقه شاهد وزش بادهای موسمی هم نخواهد بود .
به دست اندرکاران شبکه تلویزیونی طلوع ، گزارشگر این شبکه و تمام کسانی که در این برنامه به اظهار نظر پرداخته و یا از قول آنها مطلبی پخش شده باید گفت که بر اساس چه منطقی شما داعیه هایی را مطرح می کنید که نیم نگاهی به این ادعاها پوچ بودن آنها را اثبات می سازد . ادعای دخالت ایران در ناامنیهای منطقه آنهم به خاطر جلوگیری از ساخت سدی که ممکن است حقابه ی ایران را کاهش دهد چنان وصله ای ناجور است که به هیچ کدام از اصول دیپلماسی ایران و یا ارزشهایی که به آن باور دارد نمی چسبد . حتی سابقه ی ایران و تلاشهایش در سطح بین الملل و منطقه برای استقرار صلح و آرامش هم خود گواهی است بر ابطال این ادعاها . ایرانی که بعنوان یک کشور همسایه و عضوی از جامعه ی بین الملل فراتر از تعهداتش در افغانستان اقداماتی رادر زمینه های اقتصادی ، بهداشتی ، آموزش و راه و ترابری انجام داده است و امروزه مردم افغان از فواید این اقدامات استفاده می کنند . واقعا اگر ایران بخاطر ماجرای حق آبه ای که مورد ادعای این شبکه است به ناامنی در منطقه دامن می زد خود را مقید نمی کرد که در زمینه ی انجانم تعهداتش در افغانستان پیشگامتر از سایر کشورها عمل کند و حتی فراتر از تعهداتش خود را در قبال مردم افغان متعهد بداند . متوسل شدن به حدس و گمان راه و چاره ی ایجاد امنیت در منطقه نیست بلکه حسن و نیت و تعاون است که می تواند در رفع مشکلات به کشورهای منطقه کمک کند . دستهای پیدا و پنهانی را که شگرد آنها شایعه سازی است باید درهردو کشور شناسایی کرد و به مردم معرفی نمود تا چهره ی آنها برملا شود وشیطنتهایشان موثر واقع نگردد . تکرار این ادعاها گام گذاشتن در همان مسیری است که دشمنان فرامنطقه ای دو ملت بارها مطرح کرده اند و مطمئنا آنها بیش از همه از طرح اینگونه اتهامات خرسندند .چرا باید فکر کنید که حتما گروههای مسلحی را که شما ادعا می کنید به سد حمله کرده اند از ایران درس می گیرند . مگر از این گونه حملات در افغانستان کم است که حالا این یک مورد برایتان معما شده و به حساب خودتان با متهم کردن ایران این معضل را ریشه یابی کرده اید . افغانستان تاریخ معاصرش آمیخته با حوادثی است که با خود سریهای گروههای مختلف رقم خورده و هر کدام با انگیزه ای خاص از شرایط داخلی این کشور سواستفاده کرده اند و این قضیه ی مورد ادعای این شبکه هم با فرض واقعیت ، می تواند در همین راستا قابل ارزیابی باشد . این مدعیان اگر واقعا می خواهند مشکلات افغانستان را ریشه یابی کنند ، هزار و یک مشکل دیگر را چگونه می توانند ریشه یابی کنند . آیا می توانند برای همه ی آنها ایران را متهم کنند ؟ مطمئنا نمی توانند و اینبار هم که گمانه ای را در مورد یکی از معضلاتشان به ایران نسبت دادند به هزار و یک دلیل ابطال آن آشکار است . بهتر است که این شبکه به اتفاق تمامی کارشناسان برنامه اش سری به وضعیت آبی این کشور با همسایگانش در مرزهایی غیر از مرز جمهوری اسلامی بزنند تا بفهمند که ایران تنها همسایه ی افغانستان است که برای برداشت آب از رودخانه ای که از این کشور سرچشمه می گیرد قرارداد و تفاهمنامه امضا کرده است . خانه را سیل می برد و شما غم قاب عکس یادگاریتان را بر دل دارید.